Więcej informacji o partnerstwie organizacji Biosphere Expeditions i firmy Swarovski Optik zamieszczono na stronie www.biosphere-expeditions.org/swarovskioptik.

W 2009 roku organizacja Biosphere Expeditions z wielką przyjemnością dołączyła do wąskiego grona partnerów programu sponsorskiego firmy Swarovski Optik.
Od tego momentu, firma Swarovski Optik bierze czynny udział w realizacji wielu terenowych projektów Biosphere Expeditions, w tym projektu badań nad wielkimi kotami w sercu Afryki.

Biosphere Expeditions to uhonorowana nagrodami organizacja typu „non-profit” oferująca ekspedycje oparte na bezpośredniej pracy woluntariuszy przy zadaniach z zakresu ochrony przyrody. Wyprawy mają charakter przygody z głębszym przesłaniem i są otwarte dla wszystkich. Biosphere Expeditions wypełnia lukę między przodującymi w zadaniach ochrony przyrody naukowcami, potrzebującymi środków finansowych i osób do pomocy, a entuzjastami z kręgów pozanaukowych, którzy w wolnym czasie chcą wesprzeć działania badaczy poprzez bezpośrednią pomoc i udział w ich ekspedycjach. Projekty realizowane przez organizację są otwarte dla wszystkich. Aby przyłączyć się do ekspedycji, nie jest konieczna żadna specjalna wiedza (np. z zakresu biologii) – uczestnicy nabędą wszystkich koniecznych umiejętności w trakcie samej wyprawy. Nie ma też żadnych ograniczeń wiekowych. Uczestnicy mogą poświęcić na ekspedycję dowolną ilość czasu - kilka dni, tydzień, parę tygodni czy wiele miesięcy. W projektach uczestniczą osoby z różnych środowisk, w każdym wieku, szukający przygody ze szczytnym celem. Zespoły są małe i przez cały czas towarzyszą im wyznaczeni kierownicy ekspedycji.

W ramach tej ekspedycji prowadzone są badania nad lwami, lampartami, hienami i gepardami oraz nad ich interakcjami z lokalnymi populacjami ludzkimi. Delta Caprivi szczyci się tak samo zdumiewającą grupą największych afrykańskich zwierząt, jak delta Okawango czy Park Narodowy Chobe, ale bez tłumu turystów. W rzeczywistości obszar ten jest prawie niezbadany i nieobjęty szczegółowymi mapami. W tych warunkach zadaniem ekspedycji jest tropienie, chwytanie i przenoszenie lwów, lampartów, hien i gepardów w celu zbadania ich zwyczajów oraz wpływu na populacje ludzkie i ich inwentarz. Uczestnicy rozmawiają też z lokalną ludnością o tym, jak drapieżniki i ludzie mogą żyć obok siebie. Wszystkie te wysiłki mają na celu ograniczenie do minimum konfliktów na linii człowiek – dzikie zwierzęta oraz budowanie zrównoważonej przyszłości dla wszystkich.

Ekspedycja bada także populacje ludzkie na tym obszarze, prowadzi studia ekologii konfliktu na linii człowiek – drapieżnik i przyczynia się do rozwoju takich strategii zapewniania środków utrzymania w społecznościach wiejskich, które będą wspierać współistnienie ludzi i drapieżników i będą wdrażane na poziomie ogólnokrajowym. Obszar ten ma ogromne znaczenie dla ochrony przyrody, ale jednocześnie to tu stwierdza się najwięcej w Namibii (i prawie najwięcej w całej Afryce) konfliktów na linii człowiek – drapieżnik. Dane zbierane w trakcie tej ekspedycji mają kluczowe znaczenie dla walki z największym zagrożeniem dla ochrony drapieżników w dzisiejszej Afryce, tj. z konfliktem na linii człowiek – drapieżnik.

Cele ekspedycji

(1) Chwytanie lwów, lampartów, hien cętkowanych, gepardów i likaonów w celu zakładania im obroży z nadajnikami radiowymi.
(2) Ograniczanie liczby konfliktów na linii człowiek – drapieżnik.
(3) Rejestrowanie gęstości i przestrzennego rozmieszczenia drapieżników oraz zwierząt, na które te drapieżniki polują.
(4) Opracowanie niedrogich narzędzi kontroli i zarządzania gatunkami mięsożernymi.
(5) Sprawdzenie skuteczności technologii GIS w postępowaniu z konfliktami na linii człowiek – drapieżnik i w zapobieganiu takim konfliktom.
(6) Sporządzenie projektu strategii komunikacji uczestniczącej jako narzędzia łagodzenia i zarządzania konfliktami na linii człowiek – drapieżnik.
(7) Ułatwianie stosowania długoterminowych strategii zapobiegawczych w celu osiągnięcia trwałego współistnienia.


Podstawowe informacje

Delta Caprivi to mniejszy brat delty Okawango, szczycący się tak samo zdumiewającą grupą największych afrykańskich zwierząt, ale bez tłumu turystów. W rzeczywistości chociaż Parki Narodowe Mamili i Mudumu bezpośrednio przylegają do słynnych ostoi dzikiego życia, takich jak Okawango czy Park Narodowy Chobe w Botswanie, są rzadko odwiedzane przez cudzoziemców, dzięki czemu stanowią jeden z ostatnich obszarów naprawdę dzikiej przyrody w południowej Afryce. W Parkach Narodowych Mamili i Mudumu oraz w sąsiednich zasiedlonych obszarach konflikty między lwami, lampartami, gepardami, hienami cętkowanymi, likaonami a ludźmi nie tylko zagrażają przetrwaniu gatunków zwierząt, ale także stanowią zagrożenie dla życia i środków utrzymania ludzi, którzy należą do najbardziej zmarginalizowanych populacji w krajach rozwijających się. Jest to też prawdopodobnie najważniejsza przyczyna spadku liczebności afrykańskich populacji zwierząt mięsożernych. Aby przerwać ten cykl, niezbędne jest niezwłoczne zapewnienie ochrony środków utrzymania w społecznościach wiejskich, ograniczenie ich podatności na zagrożenia, równoważenie strat korzyściami i promowanie społecznych form ochrony przyrody na obszarach współistnienia ludzi i drapieżników. Z tego samego powodu, niezwłocznie należy wprowadzić mechanizmy ochrony lwów, lampartów, gepardów, hien cętkowanych i likaonów przed prześladowaniem przez człowieka. Można to zrobić jedynie przez wypracowanie strategii pomyślnego dla wszystkich współistnienia ludzi i dzikich zwierząt żyjących w bliskim sąsiedztwie.

Mimo, że konflikt na linii człowiek – drapieżnik jest stosunkowo dobrze udokumentowany w skali światowej, w ostatnich latach poczyniono niewielkie postępy w rozwiązaniu nasilającego się problemu ochrony zwierząt. Ponadto jednym z podstawowych problemów z szacunkami wielkości afrykańskich populacji gatunków zwierząt mięsożernych jest brak dokładnych danych dotyczących lwów, lampartów, gepardów, hien cętkowanych i likaonów na obszarach marginalnych. Biosphere Expeditions dostarczy niezbędnych danych o tych problemach, których następnie będzie można użyć przy opracowywaniu krajowych planów ochrony (Conservation Action Plans) dla tych gatunków w Afryce.

Więcej informacji > www.biosphere-expeditions.org/caprivi