Zoom optyczny czy cyfrowy – który zastosować?
Wiele aparatów cyfrowych posiada zoom optyczny i cyfrowy.
Zoom optyczny w aparacie powoduje zmianę ogniskowej, co sprawia, że obiekt wydaje się znajdować bliżej lub dalej. W przypadku większego zoomu obiekt i całość obrazu wydają się bliższe bez utraty szczegółów i jakości, jednakże przez obiektyw przedostaje się mniej światła.
Przy zastosowaniu zoomu cyfrowego system aparatu przelicza ponownie zarejestrowane dane obrazu, aby stworzyć efekt powiększenia. Rezultatem jest zmniejszenie rozdzielczości zdjęcia. Większość użytkowników dezaktywuje zoom cyfrowy lub go wyłącza, aby uniknąć utraty rozdzielczości i zmiany wyglądu zdjęć bądź wystąpienia efektu pikselowania.
Obliczanie ogniskowej – jak to działa?
Ogniskowa ma wpływ na powiększenie, kąt (pole widzenia) i głębię ostrości. Długa ogniskowa oznacza wprawdzie duże powiększenie, jednakże również mniejsze pole widzenia i mniejszą głębię ostrości.
Aby uzyskać taką samą ogniskową w aparacie cyfrowym jak w aparacie 35 mm, należy dokonać pewnych obliczeń. Każdy aparat cyfrowy ma liczbowy odpowiednik dla 35 mm. W przypadku modelu Nikon P-6000 liczbowy odpowiednik dla 35 mm to, przykładowo, 28 – 112 mm. Ponieważ ogniskowa modelu Nikon P-6000 ma 6 – 24 mm, to współczynnik jest równy 4,66 (28 mm podzielone przez 6 mm). Współczynnik lub ogniskowa będąca odpowiednikiem 35 mm zawarte są zwykle w instrukcji obsługi aparatu.
Odpowiednikiem ogniskowej jest więc ogniskowa aparatu cyfrowego pomnożona przez współczynnik 4,66.
Przykład:
Nikon P-6000 jest ustawiony na ogniskową 14 mm.
14 mm x 4,66 = 65,2 mm – ogniskowa będąca odpowiednikiem aparatu 35 mm.
Aby uzyskać całkowity odpowiednik ogniskowej 35 mm w Twoim sprzęcie do digiscopingu, należy najpierw pomnożyć tę ogniskową przez powiększenie lunety.
Przykład:
Twoja luneta ustawiona jest na powiększenie 20x.
65,2 mm x 20 = 1304 mm – całkowita ogniskowa będąca odpowiednikiem 35 mm
Aby uzyskać całkowitą ogniskową w Twoim sprzęcie do digiscopingu, należy najpierw pomnożyć ogniskową aparatu cyfrowego przez powiększenie lunety.
Przykład:
Aparat cyfrowy ustawiony jest na 14 mm, luneta na powiększenie dwudziestokrotne:
14 mm x 20 = 280 mm – czyli całkowita ogniskowa
Przysłona – jak to działa?
Przysłona to otwór, przez który przedostaje się światło i pada na matrycę aparatu (CCD).
Poprzez zastosowanie niskiej wartości przysłony (ok. f 2,4) wielkość otworu przysłony rośnie i do aparatu przedostaje się więcej światła.
Za pomocą przysłony kontrolowana jest również głębia ostrości zdjęcia:
- Niska wartość przysłony (większa przysłona) = niewielka głębia ostrościWysoka wartość przysłony (mniejsza przysłona) = duża głębia ostrości
- Niewielka głębia ostrości pozwala skoncentrować się na obiekcie i pozostawia obszar przed i za nim nieostrym. Dzieje się tak, gdy na lunecie ustawione zostanie duże powiększenie.
Przy zastosowaniu wysokiej wartości przysłony z dużą głębią ostrości całość zdjęcia powinna być ostra. To ustawienie stosowane jest podczas digiscopingu stada ptaków lub podczas wykonywania zdjęcia specyficznego gatunku, gdy istotne jest środowisko występowania. Większa głębia ostrości może być osiągalna tylko w przypadku niewielkiego powiększenia ustawionego w obiektywie.
Jeśli w aparacie dostępny jest tryb „Priorytet przysłony”, można ręcznie ustawić przysłonę na żądaną wartość, a aparat dopasuje automatycznie najbardziej odpowiedni czas migawki.
Czym są tryby fotografowania?
Tryby fotografowania zapewniają odpowiednie parametry do fotografowania różnych obiektów lub scenerii. Ich nazwy, np. „Sport”, „Krajobraz” lub „Portret”, są zrozumiałe dla użytkownika. Na przykład w przypadku trybu „Sport” aparat wykorzystuje krótki czas migawki, ponieważ fotograf chce wykonać zdjęcie szybko poruszającego się obiektu.
W trybie „Portret” wybierana jest większa przysłona, aby zapewnić niewielką głębię ostrości tła oraz dużą ostrość fotografowanego obiektu. Korzystanie z trybów fotograficznych pozwala oszczędzić sporo czasu i wysiłku oraz z reguły zapewnia osiągnięcie dobrych rezultatów.
Jeśli stosujesz tryby fotograficzne w digiscopingu, wybierz na przykład tryb „Krajobraz”, jeśli chcesz wykonać zdjęcie zwierząt siedzących bez ruchu, lub „Sport”, jeśli chcesz utrwalić przelatujące ptaki, itd… Pamiętaj o wyłączeniu lampy błyskowej!
Czułość na światło – co to oznacza?
W aparacie cyfrowym matryca CCD może pracować na różnych poziomach czułości na światło. W fotografii analogowej dla poszczególnych warunków oświetleniowych stosowano rozmaite filmy:
ISO 100 – jasne światło słoneczne
ISO 200 – najbardziej typowe warunki otoczenia
ISO 400 – otoczenie słabo oświetlone
ISO 800 – otoczenie bardzo słabo oświetlone
Ogólnie rzecz biorąc, użytkownik może zwiększyć ilość światła na zdjęciu poprzez zwiększenie otwarcia przysłony lub wydłużenie czasu naświetlania. Jeśli użytkownik musi zadowolić się dostępnymi wartościami przysłony oraz czasu migawki, zwiększenie wartości ISO pozwala na wprowadzenie większej ilości światła do aparatu.
W niektórych modelach aparatów czułość na światło ustawiana jest automatycznie. Jeśli jest zbyt ciemno dla aktualnych ustawień naświetlenia, wybierz wyższą wartość czułości dla CCD, aby uzyskać lepsze rezultaty. Jedyną wadą w przypadku wybrania wyższej czułości jest większe prawdopodobieństwo pojawienia się na zdjęciu szumu, co oznacza jego niższą jakość.
Balans bieli – co to jest?